Waar is de egel in mij?

8 maart 2017

 

Stap 2a Eigenschappen (101% IK)

Een vriendinnetje van mijn zoon heeft sinds kort een egel als huisdier. Een schattig maar ook letterlijk prikkelbaar diertje. En een beetje saai. Toch speelt de egel een belangrijke rol in het bouwen aan een merk en werken aan een organisatie. Maar waarom? En waarom zou je op zoek gaan naar de egel in jezelf?

De egel is een saai beestje, maar ongelooflijk succesvol. Zeker als je de egel vergelijkt met de vos, volgens een oude Griekse fabel die in het boek van Jim Collins wordt aangehaald. De egel overleeft elke aanval van de vos. Hij gaat namelijk uit van zijn eigen kracht. Jim Collins maakt van het succes van die egel een heel principe: een inzicht. En dat egelprincipe is het derde model van stap 2: eigenschappen. Om echt succesvol te zijn moet je kiezen. En dus is de vraag relevant waar zit de egel eigenlijk in mij?

Succesvolle bedrijven en succesvolle merken danken hun langetermijn succes onder andere aan dat egelprincipe, zo bleek: de overlap tussen de passie van de mensen bij het bedrijf, het talent van de mensen in het bedrijf én de economische motor, ofwel datgene waar het bedrijf zijn geld mee verdient. In  de vorige stap heb ik een aantal goede eigenschappen (talenten) in kaart gebracht en enig inzicht gekregen in mijn passie.

Het vinden van de persoonlijke economische motor is het meest ingewikkeld als je je persoonlijke merk bouwt. Het gaat namelijk uit van een winstratio en heel veel mensen vinden dat winst geen primaire drijfveer zou moeten, of zelfs mogen zijn. Maar in dit model is het ook niet de enige dimensie. Let op: het gaat om de overlap met passie en talent! Bovendien is financieel rendement ook nodig om te kunnen blijven bestaan en te kunnen blijven investeren in vernieuwing bijvoorbeeld. Daarnaast is het mogelijk in je economische motor een ander type rendement te benoemen, als je bezig bent met je persoonlijke merk. Een bijdrage aan de wereld in een andere vorm.

Genoeg aanknopingspunten om me te verdiepen in mijn economische motor. Als ondernemer. Maar mijn persoonlijke merk dat ik nu bouw, is gericht op een publieke functie: Tweede Kamerlid of full-time politica. Dat betekent dat mijn verdienmodel (dat ik bij de volgende stap ga ontwikkelen) niet gericht is op de financiële economie, maar op een andere, politieke economie. De (potentiële) stem van de kiezer in mijn geval. Met andere woorden, de economische motor in mijn egel is gericht op (voorkeurs)stemmen:

[Met die kleine vakjes in het werkboek, denk je al gauw ‘out-of-the-box’….]

 

Ik heb al vaker met ‘egels’ gewerkt en ook aan mijn eigen egel. Vooral toen ik bezig was met mijn adviesbureau: welke egel kies ik voor mijn werk naar klanten en potentiële klanten? De vraag die dus voor me ligt is of mijn passie en talent in mijn ‘politieke egel’ heel anders zijn? Het antwoord blijkt ‘nee’. Ze zijn precies hetzelfde. En eigenlijk is de economische motor dat ook: ik verdiende het meest aan (kritische maar) tevreden opdrachtgevers. Die kwamen en komen steeds weer bij mij terug. Omdat ze ervaren hadden dat ik breng wat ik beloof: praktische acties voor complexe vraagstukken én energie in het betreffende team.

Zou dat heel anders zijn bij (potentiële) kiezers? Ik denk nu van niet. Ook zij willen zien dat je brengt wat je belooft: praktische oplossingen voor complexe vraagstukken én energie bij degenen die de problemen hebben. Zij zijn kritisch, en kunnen als ze tevreden zijn loyale kiezers worden.

Kortom, ik blijf bij mijn egel: laten merken dat ik, met energie, complexe problemen help oplossen met praktische acties, samen met anderen. Dat is overigens niet vóór anderen. Ik neem problemen niet over; niet in mijn adviesbureau en ook niet in de politiek.

Het grootste verschil tussen mijn politieke egel en mijn ondernemersegel is dat ik in de afgelopen paar jaren een stuk of vijftig opdrachtgevers heb gehad, maar  dat ik als politica veelvoud aan opdrachtgevers heb. Immers, in potentie zou ik alle Nederlandse kiezers, en zeker de liberale, moeten kunnen aantrekken. Met andere woorden, de schaalgrootte van mijn potentiële ‘klanten’ is omvangrijker. Is mijn egel in deze vorm voldoende sterk voor de ruim 2600 Utrechters die in 2014 hun stem op mij uitbrachten bij de gemeenteraadsverkiezingen? Of voor de miljoenen potentiële stemmers die mijn naam nu terugvinden op de kieslijst die in hun brievenbus is gevallen?

Het antwoord daarop zal ik moeten vinden in de volgende twee stappen: keuzes en plannen.

Wordt vervolgd dus…

 

Feedback merkbegeleider Roel

Gaaf dat de egel zo verhelderend werkt. Het hoeft niet voor iedereen zo te zijn dat de talenten en passies die je voor het ene werkveld hebt, één op één te gebruiken zijn in een andere markt. Ik vind dat je je in dit blogje er eigenlijk een beetje makkelijk van af hebt gemaakt. We raden in het boek aan om ál je talenten (zeg vijf), passies (ook vijf) en hoe je geld verdient of kan verdienen onder elkaar te zetten en daarna op zoek te gaan naar de overlap. En jij blijft steken op drie…

Jouw egel is overigens wel sterk. Jouw passie mag er nog wel iets meer in doorklinken. En het zal niet makkelijk zijn om na het bedienen van 50 opdrachtgevers, straks meerdere ‘opdrachtgevers’ te bedienen. Gelukkig hoef je dat in een fractie niet alleen te doen. Dat weet je als gemeenteraadslid inmiddels natuurlijk al. Ik vind het zelf een mooi inzicht om te zien dat je talenten, je passies en de economische motor een overlap hebben in de politiek. Maar daar kom je bij de volgende stap vast nog op terug!